Gerçek hayattan çok daha hızlı bir akışa sahip TV yayıncılığı dilinin bu sorunlara neden olduğu belirtilmiş.

Kaynak

Ben TV kadar -hatta daha çok- bilgisayar bağımlılığının da aynı sorunlara yol açtığını düşünüyorum. Twitter’dı, Facebook’tu, Friendfeed’ti, bloga yazı yazmaktı(!) derken 2005′ten bu yana değişen bilgisayar kullanma trendleri yüzünden, iddia ediyorum her 10 kişiden 4′ü -yazıya İsviçreli bilimadamı tandansı katıyorum- dikkat dağınıklığından şikayetçidir.

Yetiştim mi? Yetiştim. Ama o arada 1 kilo vermişimdir.
1 saat önceden işi gücü bırakıp hazırlansam ya?? Yok.

Benzer durumlarda kalmamak için kendime hedefler koydum. Uygulamayacağım ama bari siz uygulayın.

1. Geceden veya sabahın köründen, o gün yapacaklarınızı not alın. Kağıt-kalem gibi klasik bir yöntem idealdir.
2. Yapacak işlerinize gerektiği kadar zaman ayırın. 1.5 saat  kahvaltı edilmez ki??
3. Hayır demesini bilin. Ben kolay kolay diyemiyorum.
4. Randevularınıza 5-10 dakika erken varacak şekilde hareket edin. Mutlaka tam zamanında varmış olursunuz.
5. Saat gözünüzün önünde olsun. Telefonun şarjı biter. Biter!
6. Odaklanın. Kahvaltının 1.5 saat sürmesi masada Meydan Larousse okumanız olabilir.
7. İşlerinizi önem sırasına koyun. Önce giyinin, sonra evden çıkın. Bu önemli.
8. Erteleyin. Çok önemli değilse başka bir zamana bırakın.
9. Mola verin. İki iş arasında 5-10 dk. ara verin. Kafanız su kaynatmasın. Herşey yetişmez.
10. Zamanınızı ölçün. Bilgisayar başında geçen zamanı ölçen ücretsiz yazılımlardan faydalanın. Örnek: http://www.manictime.com, http://slimtimer.com, http://klok.mcgraphix.com/klok/index.htm

Kaynak

Şekildeki eklentiyle bu sorun halloluyor.(!)

Şu cümleyi olduğu gibi kopyalayıp twit’lemeyi deneyin:
Listening to Handsfree (If You Hold My Hand) by Sonny J #nowplaying

Grafik tasarımcıları, kod yazarları, animasyon uzmanları,  elektronik profesyonelleri ve müzisyenler gibi çeşitli disiplinlerden sanatçıların bir araya gelmesiyle oluşan Nerdworking ekibi haziran ayında Haydarpaşa’da bir videomapping harikasına imza attılar.

Proje yönetici Erdem Dilbaz olayı şöyle özetlemiş:
‘İstanbul 2010 AKB Ajansı’nın bizden talebi Nazım Hikmet’in anılacağı etkinlikte, Haydarpaşa Garı’nın coğrafi, ekonomik, sosyal, politik ve estetik değerleri üzerinden İstanbul’u anlatmamızdı.

Bu büyük şans oldu. Genç bir ekipsiniz, beklentilerinizin üstünde bir teklif geliyor; işin içinde İstanbul var, daha başından belli ki dünyadaki örneklerinden farklı olacak… Lakin kazın ayağı öyle değil! İstanbul 8.500 yıllık bir şehir. O kadar yıl klişeler üzerine çökmüş. Yani ‘çamura basmadan nasıl geçeceğiz biz buradan?’ sorusu vardı aklımızda. Bu nedenle sembolizm üzerinden etkileyici bir sahne performansı hazırlamaya odaklandık. Doğu-Batı geçidinin hatta tam da Kuzey-Güney enleminin göbeğindeki hikayeyi anlatmak için, güneşi dünyayı Doğu’dan Batı’ya kat eden bir gözlemci olarak, Haydarpaşa Garı’nın üzerine doğurarak başladık hikayemize. 1950′lere geldiğimizde Haydarpaşa Garı’nı enlemesine 3 dilime bölüp her birini vagonlara, trenlere çevirip ilerlettik. Hazırladığımız ses kompozisyonuyla da görsellerimizi destekledik.
Sanki Haydarpaşa Garı’nın o kadar yoğun kavramsal içeriği yokmuş gibi önüne çektiğimiz platform da hikayesiyle geldi. Platform olarak karşımıza batan Karaköy İskelesi çıktı! Ses hızından dolayı platform üzerine kurduğumuz sistemden sesi 1,5 saniye önce vermemiz gerekiyor ki ince ayarla sahildekiler ses ve görüntüyü senkronize algılayabilsin. Böyle bir içeriğin çıkmasını ve herkese ilk defa yakından görebilecekleri böyle bir oyun sergilemeyi o kadar istiyorduk ki, aklı olanın yapmayacağı şeyi yapıp 2 hafta içinde böyle bir iş çıkarttık.

‘YEKPARE’ (monolithic) from nerdworking on Vimeo.